شبی با شعر
در باغي رهـا شده بودم.
نـوري بيـرنگ و سبـك بر من مي وزيد.
آيا من خود بدين باغ آمده بودم
و يا بـاغ اطراف مرا پر كـرده بود؟
"سهراب سپهری"
شعری عاشقـانه برایت می گـویم
تا عـاشق تو شوم
حرفهای عـاشقانه را به فال نیـک خواهم گرفت
و سـایه تو را با شعرم گول زدم
"بیژن جلیلی"
سپیـده که سـر بزند
نخستین روز روزهـای بی مرا
آغـاز خواهی کرد
آه خواهی کشیـد
به پروانه ها خواهی اندیشیـد
و به شـاخه سدری
که سـایه نینـداخته بر آستـانه ات
منوچهر آتشی
+ نوشته شده در جمعه ۱۳۹۲/۰۵/۱۸ ساعت 22:15 توسط اونـــــــــــــــــــا
|